طرح همگرایی منطقه ای جوین با تاکید بر توسعه جوین از شرق به غرب

مقاله وارده:   طرح همگرایی منطقه ای جوین با تاکید بر توسعه جوین از شرق به غرب/

باید از زیر سایه سبزوار بزرگ بیرون آمد

و برای این منظور باید کار را در سه مرحله برنامه ریزی و اجرا کرد. 1. همگرایی. 2. معرفی لیست مشترک نامزدهای نمایندگی جوین، جغتای و خوشاب با هماهنگی رسانه های 3 شهرستان.

3. پیگیری مطالبات از نمایندگان منتخب.
مرحله اول: همگرایی منطقه ای:
برای ایجاد همگرایی باید به مسائل و منافع مشترک پرداخت. باید بالاخره یک نفر، کار را برای خارج شدن از این وضعیت جزیره ای شروع کند.
تاکید بر سرزمین مشترک: (از دیدگاه جغرافیایی از جغتای تا خوشاب، یک دشت وسیع است که به هم متصل است. باید بر این اتصال و پیوستگی جغرافیایی و همسانی اقلیمی تاکید کرد و درباره آن مطلب نوشت.

باید از کارشناسان جغرافیا خواهش کرد که درباره این دشت بزرگ و ویژگی های آن بنویسند.

با این کار، منابع علمی خواهیم داشت که این دشت بزرگ را در قالب یک حوزه جغرافیایی مستقل نشان می دهد.

اینکه مردم با این واقعیت ملموس، عادت کنند که هم سرزمین و صاحب یک سرزمین مستقل هستند و نه یک یا چند تکه جدانشدنی از سرزمینی به موازات این دشت در جنوب آن، خیلی مهم است. باید این باور انتزاعی را شکست.

جوین از قدیم، یکی از ولایت های مستقل خراسان بوده است. باید این سرزمین را بالا کشید و از زیر سایه بیرون آورد.

 

باید اینقدر کار کرد تا اینکه چند دهه، جوین و جغتای خوشاب  که با پیشوند و پسوند سبزوار آمده اند محو شود.

دشت جوین یک دشت مستقل از دشت‌های خراسان است جوین باید یک چیزی باشد مثل کاشمر، قوچان، اسفراین، کاشمر، نیشابور، گناباد، سبزوار و …)
تاکید بر اشتراکات تاریخی و فرهنگی (اشتراکات تاریخی و فرهنگی منطقه را باید از دل متون تاریخی استخراج کرد و به صحنه فرهنگی امروز آورد.

 

نباید بگذاریم که چندین و چند قرن سابقه تاریخی در لابلای کتاب ها باقی بماند باید رویدادهای تاریخی، مشاهیر و مسائل فرهنگی و اجتماعی مشترک را استخراج کنیم و به مردم نشان دهیم که اینها میراث شماست.

اگر این دیدگاه به وجود آید آن وقت دیگر با شهرستان تازه تاسیس روبرو نیستیم

بلکه با سرزمینی است که ریشه در دل تاریخ خراسان دارد و در خراسان امروز حرفی برای گفتن دارد.

دیگر نباید گذاشت که دیگران دایه و برادر بزرگتر شوند و تاریخ و فرهنگ جوین بزرگ را با زبان خودشان و از دیدگاه و منافع فرهنگی خودشان، معرفی کنند. ا

اگر کار نشود مطمئنا در آینده هم کتاب‌هایی مثل «کتاب تاریخ سبزوار- تاریخ و مشاهیر اسفراین، بیهق، جوین و سبزوار » نوشته خواهد شد

 

وقتی که در جوین بزرگ، تاریخ و مشاهیر و فرهنگ و قومیت متفاوت و مستقل چند صد ساله وجود دارد چه دلیلی دارد که در زیر سایه اسم های دیگر خودش را معرفی نماید.؟

 

بدون هیچ شکی جای کتاب «تاریخ و فرهنگ جوین بزرگ: تاریخ و مشاهیر جوین و جغتای و خوشاب» خالی است.

این کتاب را باید یکی از فرزندان جوین بزرگ بنویسد. آقای علی‌اصغر غلامعلی نقابی کتاب «کویان (= جوین) سرزمین کیان، پایگاه عرفان» را نوشته اند و کار خوبی است اما جای کار هویتی، خیلی زیاد است باید کار کرد.

شاید مقاومت هایی وجود داشته باشد اما اگر علاء الدین عطاملک جوینی که از مشاهیر این منطقه است خودش را بیهقی می دانسته و یا اینکه می گفته است من در جوین از توابع سبزوار بدنیا آمده ام، می توان هویت مستقل تاریخی و فرهنگی جوین را انکار کرد.

تاریخ جوین باید از زیر سایه سبزوار بیرون بیاید.

تاریخ جوین این توانایی را دارد اما باید تاریخ نویسان جوین آستین همت را بالا بزنند. برای نوشتن تاریخ و فرهنگ جوین، باید از منابع درجه یک تاریخی استفاده کرد تا جوین اصیل کهن خودش را نشان بدهد اگر از روی منابعی که در دهه های اخیر توسط سبزواری ها یا برای جلب حمایت حامیان سبزواری نوشته است کپی برداری شود نتیجه قابل توجهی حاصل نخواهد شد. سبزوار می خواهد جوین زیر چتر خودش باشد بنابراین تاریخ را طوری می نویسد که عطاملک جوینی هم سبزواری خوانده شود.

باید تاریخ و فرهنگ جوین را از زیر این سایه، بیرون آورد و گذاشت که جوین، خود جوین باشد.
– نشان دادن زیانهای ناشی از وابستگی: از دوره تقسیمات جدید کشوری چون جوین تحت نظر سبزوار بوده و توسط سبزوار اداره و تصمیم گیری می شده زیرساخت ها طوری چیده شده اند که محوریت سبزوار حفظ شود.

به نظر من، محور توسعه جوین از جنوب به شمال است و زیرساخت‌ها هم طوری مکانگزینی شده اند که بیشترین دسترسی برای سبزوار باشد

به همین خاطر هم بیشتر تمرکز زیرساخت‌ها و صنایع را در نزدیکی حکم آباد (شمال) می بینیم که دسترسی بدون دردسر و مستقیمی برای سبزوار وجود داشته باشد در حالی که یک جاده مواصلاتی قابل اتکا و ترانزیتی برای اتصال و ارتباط سه شهرستان اصلی منطقه جوین نداریم

 

و زیرساخت ها همان چیزی است که از گذشته دور بوده و تقریبا دست نخورده باقی مانده است.

 

الان طرح چهاربانده کردن جاده سبزوار به اسفراین مطرح است که این هم باز به همان دیدگاه جنوب به شمال مطرح است که موقعیت محوریت مواصلاتی سبزوار را تقویت کند و جوین یک واسطه است که این محوریت را تحقق ببخشد.

 

اما دستاورد و منفعت اصلی مردم جوین که بیشتر کارهایشان یا با تهران است یا با مشهد چیست؟

بجای تقویت محورهای ارتباطی و حمل و نقل شرق به غرب، که بیشترین ارتباط و اتصال و رفاه را در سرتاسر سه شهرستان ایجاد می نماید و خود تقویت این محور باعث اهمیت ترانزیتی و گسترش صنعت و حمل و نقل در سرتاسر منطق می شود انرژی و سرمایه ها اینگونه صرف می شود.

اگر می خواهیم صنایع تبدیلی کشاورزی و صنعت گردشگری در سرتاسر دشت جوین رشد کند باید دیدگاه شرق به غرب داشته باشیم تا همه منطقه را پوشش دهد.

 

این وابستگی، فقط ابعاد اقتصادی ندارد بلکه ابعاد فرهنگی و اجتماعی و هویتی هم دارد که در دو قسمت قبلی تا حدی درباره آن صحبت کردیم.
ان شاء الله در وقت دیگری بحث را ادامه خواهم داد. موفق و پیروز باشید.

با تشکر از جناب :  محمدی 

ای کاش بیشتر از این، این فرهیخته جوینی خود را معرفی می کرد .

Author: مدیر مسئول نشریه نسیم جوین

5 thoughts on “طرح همگرایی منطقه ای جوین با تاکید بر توسعه جوین از شرق به غرب

  1. محمد عزیز. پاتو از رو گاز وردار، دور و برتو نگاه کن، به در و دیوار نزن. یه کم صبر کن با هم بریم.
    حالا بگو ببینم زاویه دیدی که بزرگی و توسعه و استقلال جوین و جغتای و خوشاب رو میخاد، چه اشکالی داره از نظر شما؟
    در ضمن، منظورت رو از تشدید اختلافات قومی نمی فهمم، جوین و جغتای و خوشاب که از نظر قومی خیلی یکدست هستن و اگه نماینده مجلس مستقل از سبزوار داشته باشن خیلی بهتر از وضعیت فعلی میتونه مسائلشون رو پیگیری کنه.

       2 نفر با این دیدگاه موافق هست

  2. راه ارتباطی شرق به غرب که شما دنبالش هستین موجود هست و مکان یابی خوبی هم به جهت کمتر آسیب رساندن به زمینهای کشاورزی و .. را دارد که از سلطان آباد به چهارراه برغمد – جغتای-فرومد-شاهرود میرود ولی کو بودجه ای که بهسازی شود .
    به نظر نویسنده راهی از داخل روستاهای جوین و جغتای گذر میکند ، به واسطه عبور و مرور مردم و وسائل و ادوات کشاورزی خیلی خطرناک است در عین حال که زمینهای کشاورزی حاشیه جاده فوق هم دارای کیفیت بالاتری برای کشاورزینسبت به جاده برغمد است و در تعریض جاده زمینهای زیادی از بین خواهد رفت

       3 نفر با این دیدگاه موافق هست

  3. آرمان عزیز. حرف شما کاملا متین و منطقی است. اما برای ایجاد زیرساخت های ارتباطی سرتاسری سه شهرستان خوشاب، جوین و خوشاب، که منافع کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت زیادی برای منطقه دارد باید هزینه آن را پرداخت. مطمئن باشید منافع ارتقای این جاده که شما می فرمایید، از جاده بین شهری به جاده شریانی و منطقه ای، امکانات و تسهیلاتی برای مردم و مخصوصا کشاورزان منطقه ایجاد می کند که چهره منطقه با آن چیزی که الان می بینیم متفاوت خوهد بود.
    چرا سهم ما از گردشگری شرق کشور کم است به این خاطر است که جاده ارتباطی خوب نداریم. ببینید مسافران از غرب کشور و تهران الان دو راه برای دسترسی به مشهد دارند یکی جاده کناره دریای خزر (شمال) است و دومی جاده سرتاسری تهران-سمنان-مشهد است. اگر یک جاده خوب و باظرفیت و ایمن در منطقه جوین و جغتای و خوشاب داشته باشیم که از ناحیه جاجرم از یک طرف به گرگان و از طرف دیگر به میامی متصل شود، بخشی از مسافران، به خاطر آب و هوای خوب و سرسبزی این منطقه هم که شده، جاده جغتای-خوشاب را انتخاب خواهند کرد.

       1 نفر با این دیدگاه موافق هست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.